Aku Yang Skandal
Nope... Seperti Biasa Tajuk Tiada Kena Mengena Dengan Entry Ku Ini..Kali Ini Entry Aku Adalah Mengenai Masalah Yang Ku Hadapi.. Sila Baca Dan Berikan Komen, Jika Tidak Berminat Silakan Pergi Dan Abaikan..Aku Tidak Memaksa..Sesiapa Pun..
Kebelakangan Ini Aku Sering Bersendirian.. Merenung Bulan Dan Termenung Tidak Mengira Masa.. Semenjak Aku Sakit Baru-Baru Ini, Aku Kurang Berinteraksi.. Kawan Menegur Aku Dari Sebelah Aku Tidak Menjawab.. Kawan Yang Kawan Bersembang Aku Tidak Turut Serta, Apatah Lagi Kawan Yang Memanggil Aku Dari Jauh, Tentunya Aku Tidak Menyahut..
Aku Tidak Tahu Mengapa Emosiku Kebelakangan Ini Menguasai Diri Yang Huduh Ini.. Bimbang Aku Akan Disalah Erti Atau Di Salah Anggap Sebagai Orang Yang Sombong Atau Tidak Reti Berinteraksi Sesama Rakan.. Jika Begitu, Pergilah Kamu Dari Hidupku Kerana Sahlah Bahawa Kau Tidak Faham Akan Masalah Yang Aku Hadapi Dan Aku Alami..
Fikirlah Sejenak, Mengapakah Aku Berbuat Begitu.. Mungkin Aku Melayanimu Begitu Kerana Salah Dirimu Sendiri.. Berbohong Denganku Setiap Masa.. Atau Mungkin Juga Kerana Ketika Aku Sedang Sakit
(Walaupun Tidak Setenat Orang Yang Sedang Nazak)
Kau Tiada Bertanyakan Khabarku.. Sebaliknya Kau Hanya Pergi Bersama Kekasih Yang Baru Kau Kenali Daripada Aku Kawan Yang Telah Lama Bersama Di Sisimu Ketika Suka Mahupun Duka.. Aku Sedih.. Beginikah Seorang Sahabat Karibku? Beginikah Orang Yang Pernah Ku Kenali Dulu..
Disaat Gembira Kau Bersama Si Dia Yang Kau Suka Tetapi Di Saat Kau Bersedih, Pada Akulah Tempat Kau Mengadu Dan Mencari Pedoman.. Sungguhpun Perit Hatiku, Tapi AkuTetap Mendengar Segala Luahan Isi Hatimu.. Kerana Aku Adalah Sahabat Dan Pencintamu(Bukan Kekasih).. Aku Cuma Rindukan Suara Kau Yang manis Itu.. Dahulunya Kau Rajin Menelefonku Bertanya Khabar.. Rajin SMS Aku Untuk Memberitahu Masalahmu.. Tetapi Itu Kini Hanya Tinggal Mimpi..
Jadi, Jika Kau Menegurku Aku Tidak Membalas, Kau Memanggil Dan Aku Tidak Menyahut.. Aku Harap Agar Kau Faham Apakah Yang Aku Hadapi.. Minta Maaflah Jika Perlu.. Kerna Sesungguhnya Kau Telah Lama Mengenaliku Dan Seharusnya Kau Tahu Tentang Perubahan Sikapku.. Itupun Jikalau Kau Masih Menganggap Aku Sebagai Teman Baikmu..
PA : Kepada Sahabatku Itu Jika Kau Membaca.. Ku Harap Kini Kau Faham Mengapa Aku Tidak Bertegur Sapa Dengamu...
Kebelakangan Ini Aku Sering Bersendirian.. Merenung Bulan Dan Termenung Tidak Mengira Masa.. Semenjak Aku Sakit Baru-Baru Ini, Aku Kurang Berinteraksi.. Kawan Menegur Aku Dari Sebelah Aku Tidak Menjawab.. Kawan Yang Kawan Bersembang Aku Tidak Turut Serta, Apatah Lagi Kawan Yang Memanggil Aku Dari Jauh, Tentunya Aku Tidak Menyahut..
Aku Tidak Tahu Mengapa Emosiku Kebelakangan Ini Menguasai Diri Yang Huduh Ini.. Bimbang Aku Akan Disalah Erti Atau Di Salah Anggap Sebagai Orang Yang Sombong Atau Tidak Reti Berinteraksi Sesama Rakan.. Jika Begitu, Pergilah Kamu Dari Hidupku Kerana Sahlah Bahawa Kau Tidak Faham Akan Masalah Yang Aku Hadapi Dan Aku Alami..
Fikirlah Sejenak, Mengapakah Aku Berbuat Begitu.. Mungkin Aku Melayanimu Begitu Kerana Salah Dirimu Sendiri.. Berbohong Denganku Setiap Masa.. Atau Mungkin Juga Kerana Ketika Aku Sedang Sakit
Disaat Gembira Kau Bersama Si Dia Yang Kau Suka Tetapi Di Saat Kau Bersedih, Pada Akulah Tempat Kau Mengadu Dan Mencari Pedoman.. Sungguhpun Perit Hatiku, Tapi AkuTetap Mendengar Segala Luahan Isi Hatimu.. Kerana Aku Adalah Sahabat Dan Pencintamu(Bukan Kekasih).. Aku Cuma Rindukan Suara Kau Yang manis Itu.. Dahulunya Kau Rajin Menelefonku Bertanya Khabar.. Rajin SMS Aku Untuk Memberitahu Masalahmu.. Tetapi Itu Kini Hanya Tinggal Mimpi..
Jadi, Jika Kau Menegurku Aku Tidak Membalas, Kau Memanggil Dan Aku Tidak Menyahut.. Aku Harap Agar Kau Faham Apakah Yang Aku Hadapi.. Minta Maaflah Jika Perlu.. Kerna Sesungguhnya Kau Telah Lama Mengenaliku Dan Seharusnya Kau Tahu Tentang Perubahan Sikapku.. Itupun Jikalau Kau Masih Menganggap Aku Sebagai Teman Baikmu..
PA : Kepada Sahabatku Itu Jika Kau Membaca.. Ku Harap Kini Kau Faham Mengapa Aku Tidak Bertegur Sapa Dengamu...
¬My Signature¬







